پروپوزال ارائه مدل مطلوب توسعه زیر ساخت‌های صنعت چرم

پروپوزال ارائه مدل مطلوب توسعه زیر ساخت‌های صنعت چرم دارای 43 صفحه وبا فرمت ورد وقابل ویرایش می باشد. عنوان پروپوزال: بررسی اثر عدالت سازمانی بر رفتار شهروندی سازمانی با اثر میانجی گری تعهد شغلی در شعب بانک تجارت شهر تهران تعداد صفحه: 43 صفحه فونت: Bپروپوزال ارائه مدل مطلوب توسعه زیر ساخت‌های صنعت چرم|31031377|superior-brain|پروپوزال,ارائه,مدل,مطلوب,توسعه,زیر,ساخت‌های,صنعت,چرم,پروپوزال ارائه مدل مطلوب توسعه زیر ساخت‌های صنعت چرم, پروپوزال ارائه مدل مطلوب توسعه زیر ساخت‌های صنعت چرم ,پروپوزال ارائه مدل مطلوب توسعه زیر ساخت‌های صنعت چرم , پروپوزال ارائه مدل مطل
با ما همراه باشید با موضوع پروپوزال ارائه مدل مطلوب توسعه زیر ساخت‌های صنعت چرم

پروپوزال ارائه مدل مطلوب توسعه زیر ساخت‌های صنعت چرم
دارای 43 صفحه وبا فرمت ورد وقابل ویرایش می باشد.

عنوان پروپوزال:بررسی اثر عدالت سازمانی بر رفتار شهروندی سازمانی با اثر میانجی گری تعهد شغلی در شعب بانک تجارت شهر تهران

تعداد صفحه: 43 صفحه
فونت: B ZAR
فاصله سطرها: 1.15
منابع فارسی و لاتین: دارد
پرسشنامه و ضمائم: دارد
بندهای پروپوزال: عنوان، مقدمه، بیان مسئله، اهمیت و ضرورت تحقیق، اهداف پژوهش (هدف اصلی، اهداف جزئی)، فرضیه های پژوه

مقدمه
توسعه های واحد صنعتی مبتنی بر شرایطی خاص صورت می پذیرد و به همین دلیل است که الگو های متفاوتی را در این زمینه می توان شاهد بود. مجموعه تصميم ها و اقدامات مديريتي عملکرد بلند مدت يک سازمان را تعيين مي کند و بررسي محيطي و تدوين استراتژي و اجراي استراتژي و ارزيابي و کنترل و رقابت در بازار آزاد شايد مهمترين دليل وجودي استراتژي در سازمان ها و ارگان های اقتصادی باشد. اصولا مهمترين قسمت از مباحث مدیریت در هر سازمان «تشريح و تبيين ضعف ها و نارسايي ها، نقاط قوت، موقعيت ها و تهديدها» است که مديران و برنامه ريزان ضمن آن به مفروضات سياسي، يعني اوضاع و شرايطي که در آينده بر اين اوضاع و شرايط اضافه مي شوند، يا جانشين مي گردند، نيز مي پردازند.
محققان از دنیای امروز به عنوان عصر نبود تداوم یاد می کنند. به این معنی است که دیگر تجارب و راه حل های گذشته برای مسایل جاری و آینده سازمان کارگشا نیستند. باید به شیوه ای دیگر اندیشیده شود و به دنبال راهکارهای جدید سازمانی بود تا بتوان کالاها و خدمات را با کمترین هزینه و با کیفیت برتر، آن گونه که در شرایط بازار جهانی بتواند رقابت کند و برنده این مسابقه جهانی باشد.
امروزه انسان در آستانه ورود به عصری نوین ایستاده که عصر خلاقیت و نوآوری نامیده می شود تا جایی که بزرگترین شبکه ارتباطی بشر حاصل حس کنجکاوی، آرمان گرایی، خلاقیت، نوآوری و ارزش آفرینی است که ارزشی در حد تاریخ کامل بشری در یک دوره کوتاه، اما بیشتر از تمامی اعصار گذشته به وجود آورده است. این کارآفرینی عظیم، بستری به پهنای استعدادهای بشری گستراند تا در آن حس دگرگونی طلبی و خودشکوفای انسانی به شدت در تکاپو باشد.
در عصر خلاقیت و نوآوری، سازمان ها نه با بازوی کارگران و نه با کار فکری دانشگران که با توان نوآوری انسان های آفریننده می گردنند. “ژوزف شومپیتر “ کارآفرینی را موتور توسعه اقتصادی و لوکوموتیوران این توسعه را کارآفرین معرفی کرد. وی با تاکید بر این که کارآفرینی یعنی مدیریت فرصت، بیان می کند که شرکت های جدید شرکت های قدیم را از بین می برند؛ این فرآیند از راه چرخه نوآوری و کارآفرینی انجام می شود. اهمیت کارآفرینی به آنجا رسیده که بعضی از صاحبنظران، کارآفرینی را یکی از عوامل تولید مثل سرمایه و کار شناخته و از آن به عنوان موتور توسعه اقتصادی نام می برند (صمدآقایی، 1377).
تویوتا به عنوان سود آورترین خودروساز جهان که بالاترین حاشیه سود را در صنعت ساخت خودرو دارد، خود را تنها، سازنده خودرو معرفی نمی کند بلکه یک سازمان «انسان ساز» می داند و نام «سیستم انسان های متفکر»را بر خود نهاده است. در چنین سازمانی است که در سال 2005 تنها به وسیله کارکنان ژاپنی آن 540 هزار ایده نو ارایه شده است. عملکرد تویوتا نشان می دهد که در دنیایی که چرخه عمر استراتژی در حال کوتاه تر شدن است، برای یک سازمان، تنها راه تضمین موفقیت پایدار، نوآوری و کارآفرینی است.
جهانی شدن چه مثبت و چه منفی، با سرعت فراوان خود در تمام کشورها از جمله کشور ما، در حال نفوذ است.در این حال مهمترین وظیفه ما این است که خود را برای استفاده هر چه بهتر از مزایا و جلوگیری از معایب آن آماده کنیم (کلباسی و جلائی، 1381). برای رویارویی با این پدیده لازم به نظر می رسد که کشورها به پدیده کارآفرینی بین المللی توجه کنند. کارآفرینی بین المللی فرآیند شناسایی، تصویب، ارزشیابی و بهره برداری از فرصت ها با عبور از میان مرزها در جهت خلق کالاها و خدمات جدید است. روند عمومی در سازمان های ایران نیز موید این مطلب است که شرایط حاکم بر این سازمان ها، سنتی و غیر کارآفرینانه است و به نظر میرسد که یکی از مهمترین علل ناکارآمدی این سازمان ها در ایران ناشی از نبود کارآفرینی سازمانی است (میرزایی اهرنجانی و مقیمی، 1382).